Posts Tagged ‘poziom jonów’

Samoistna nadczynność przytarczyc

nadczynność przytarczycSamoistnej nadczynności przytarczyc prawie nie spotyka się u dzieci. Skutkiem tej choroby jest nadmiernie wysoki poziom jonów wapnia we krwi. Może dojść wówczas do zaburzeń pracy serca: do niemiarowości czy nawet do migotania komór. Ponadto mogą się tworzyć złogi wapnia w różnych narządach. Złogi wapniowe w obrębie nerek — kamica nerkowa — upośledzają bardzo czynność nerek i mogą doprowadzić do ich niewydolności. Wapń gromadzący się w nadmiarze w płynie zewnątrzkomórkowym pochodzi z kości, w których pod wpływem nadmiaru hormonu przytarczyc, tworzą się torbiele i następuje odwapnienie i zwłóknienie kośćca. Przejściowa tzw. wyrównawcza nadczynność przytarczyc może wystąpić w stanach obniżonego poziomu wapnia w osoczu, np. w chorobach nerek, stanach niedoboru witaminy D lub też stanie upośledzonego z jakiegoś innego powodu wchłaniania wapnia w jelicie, np. w przebiegu biegunek. Nadmierne ciągłe pobudzenie przytarczyc może wyczerpać ich zdolność wytwarzania hormonu i doprowadzić do okresowej niedoczynności przytarczyc z wystąpieniem objawów tężyczki. Leczenie stanów niedoczynności przytarczyc nie polega na zastępczym podawaniu hormonu przytarczyc. Hormon przytarczyc jest związkiem polipeptydowym, ulegającym trawieniu w przewodzie pokarmowym, konieczne więc byłoby podawanie go z ominięciem przewodu pokarmowego, to jest domięśniowo. Hormon uzyskać można tylko z przytarczyc zwierzęcych. Wprowadzony hormon przytarczyc, jako obcogatunkowe białko, powoduje powstawanie w ustroju przeciwciał. Niszczą one natychmiast podany hormon.